« غبار | Main | ... »

ناخدا ...

ناخدا ... ، باز این چه طلاطم است در روح و جانت
به چه رووی بی قراری
دست دعا می گشایم به آرامشت ، تا آرام گیرم
فرزند دریا ...
از چه موّاجی...
موجهای بی کرانت ، ساحل ساحل می تازد و ...
من ، در این سوی اقیانوس ... ، صبر پیشه کرده ام
تا شاید عابری را از این جزیره
عبوری باشد ... ف

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://www.moayeri.ir/cgi-bin/mt334/mt-tb.cgi/771

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)